Theatercollectief CHAOS keert terug met voorstelling 'Poging'; meer dan een comeback

Tien jaar nadat de laatste voorstelling van hun jeugdtheatergroep het doek zag vallen, staat een bijzondere reünie op stapel in Bergen op Zoom. Wat ooit begon als een groep enthousiaste kinderen in het Centrum voor de Kunsten Bergen op Zoom, groeit in juni 2026 uit tot een volwassen theatercollectief dat terugkeert naar dezelfde speelvloer waar alles begon. Met Poging presenteert Theatercollectief CHAOS niet alleen een nieuwe voorstelling, maar ook het verhaal van een generatie die elkaar na een decennium weer heeft gevonden. Afgelopen weekend mocht ik al een kijkje nemen tijdens een repetitie, en ik mag al verklappen: dit wordt ontzettend grappig en één grote chaos in één.

Hans Puik - 07-06-26

Het bijzondere aan CHAOS is dat deze terugkeer niet voortkomt uit een ambitieus carrièreplan of een professionele theaterproductie. Het begon met een herkenbare gedachte: "Zullen we weer eens...?"
Dat vrijblijvende idee uit december 2024 groeide uit tot een serieus project. Gedurende 2025 werd geschreven, geschrapt, gediscussieerd, gerepeteerd en opnieuw begonnen. Daarmee weerspiegelt het maakproces precies het thema van de voorstelling zelf: proberen, falen, opnieuw proberen en uiteindelijk iets creëren dat groter is dan de afzonderlijke onderdelen.

De groep bestaat uit voormalige cursisten van het CKB die inmiddels verspreid wonen over Nederland, tot in Nijmegen aan toe. Sommigen zijn actief gebleven in de theaterwereld, anderen hebben al meer dan tien jaar niet meer op een podium gestaan. Toch bleek de gezamenlijke liefde voor humor, verhalen vertellen en samenspelen onveranderd aanwezig.
Dat maakt Poging direct interessant: het is niet alleen een voorstelling over menselijke pogingen, maar ook het resultaat van zo'n poging.

Waar gaat Poging over?
De titel klinkt bescheiden, maar bevat een scherpe observatie over het moderne leven.
Volgens CHAOS is Poging "wat er gebeurt als je het heel graag goed wilt doen. En daar grandioos in faalt." Dat uitgangspunt biedt volop mogelijkheden voor satire en herkenbare humor. De voorstelling is een aaneenschakeling van korte sketches, de ene keer tijdens een silent disco, het andere moment in een boekenwinkel. Soms met 1 speler op het toneel, andere momenten de complete groep.  

In een tijd waarin iedereen voortdurend bezig lijkt met zelfverbetering, prestaties en meningen, stelt CHAOS een simpele vraag: wat gebeurt er als we daarin doorslaan?
De voorstelling is een snelle opeenvolging van absurde scenes, muzikale uitbarstingen, chaotische groepsscènes, ongemakkelijke herkenbaarheid en scherpe observaties over onze behoefte aan controle.

Het eindproduct is een mix van cabaret, absurdisme en ensembletheater waarin de spelers gezamenlijk een wereld creëren die tegelijk overdreven en verrassend herkenbaar is.

Humor als handelsmerk
Opvallend is dat de missie van CHAOS in tien jaar nauwelijks veranderd lijkt. Waar veel jeugdgroepen uit elkaar groeien of een totaal andere artistieke richting kiezen, formuleren de leden hun doel opvallend eenvoudig: "Theatercollectief CHAOS wil mensen laten lachen."
Dat klinkt eenvoudig, maar juist daarin schuilt de kracht van de groep. 

De symboliek van terugkeren naar het CKB
Dat Poging wordt gespeeld in de theaterzaal van het CKB geeft de productie een extra laag. Voor veel theatermakers is een terugkeer naar de plek waar alles begon een emotioneel moment. Voor CHAOS geldt dat nog sterker omdat hun geschiedenis zo nauw verweven is met deze zaal.

Als jongeren leerden zij daar improviseren, samen spelen, teksten schrijven en optreden voor publiek.  Nu keren ze terug als volwassenen met opleidingen, banen, relaties, verhuizingen en levenservaringen achter zich. Het decor van de voorstelling is daarmee eigenlijk al aanwezig voordat de eerste scène begint: zeven vrienden die terugkeren naar de plek waar ze ooit ontdekten hoe leuk het is om samen iets te maken.

Wie zijn de gezichten achter CHAOS?
Yara Besters
Yara vormt een interessante brug tussen amateur- en professioneel theater. Na tien jaar achter de schermen in de theaterwereld keert ze nu terug naar het podium. Haar liefde voor spelletjes, theater en katten (ondanks haar allergie) suggereert iemand die humor en zelfspot moeiteloos combineert.

Melissa Neiteler
Melissa is de nieuwkomer binnen de oorspronkelijke vriendengroep. Hoewel ze al haar hele leven op, voor en achter het podium actief is, stond ze nooit eerder met CHAOS op de planken. Juist daardoor brengt ze een frisse energie in het collectief. Haar voorliefde voor verhalen – liefst meerdere tegelijk – past perfect bij een groep die chaos zelfs in haar naam draagt.

Berdan Kaplan
Als afgestudeerd socioloog heeft Berdan waarschijnlijk een scherp oog voor menselijk gedrag, iets wat goed van pas komt in een voorstelling die onze moderne gewoontes en sociale krampen onderzoekt. Zijn verwijzing naar "de stemmen in zijn hoofd" lijkt bovendien een knipoog naar oude CHAOS-fans en laat zien dat de groep haar eigen geschiedenis niet vergeet.

Lisanne van Etten
Lisanne combineert wetenschap en creativiteit op een bijzondere manier. Als natuurkundedocent én toekomstig theaterdocent beweegt zij zich tussen twee werelden die zelden samenkomen. Haar ervaring als docent kan bovendien van grote waarde zijn binnen een collectief dat gezamenlijk schrijft en creëert.

Iris Karpenko
Creativiteit lijkt haar handelsmerk. Vanuit Nijmegen blijft ze betrokken bij de groep en beschrijft ze chaos zelfs als haar superkracht. Voor een voorstelling die draait om mislukkingen, controleverlies en creatieve ontsporingen klinkt dat als een essentiële kwaliteit.

Danielle Hagenaars
Danielle vertegenwoordigt misschien wel het duidelijkst de lange geschiedenis van de groep. Ze begon al op achtjarige leeftijd met theater bij het CKB en keert nu terug met een rugzak vol podiumervaring. Haar luchtige beschrijving van haar volwassen leven laat precies de humor zien die ook in de voorstelling lijkt door te klinken.

Tom Kelling
Tom benadrukt vooral het plezier van samen creëren. Voor hem draait theater niet alleen om artistieke expressie, maar ook om vriendschap en gedeelde ideeën. Dat maakt hem een passende vertegenwoordiger van de geest van CHAOS: creativiteit mag rommelig zijn, zolang ze maar samen ontstaat.

Wat kan het publiek verwachten?
Alles behalve een traditioneel toneelstuk met één doorlopend verhaal. Het is meer een dynamische montagevoorstelling waarin scènes, personages, muziek en situaties elkaar snel afwisselen. Veel amateurproducties draaien om het eindresultaat. Bij CHAOS lijkt juist het proces centraal te staan. Ze presenteren zichzelf als zeven mensen die opnieuw durven beginnen. Dat maakt Poging actueel. In een tijd waarin sociale media vooral succesverhalen laten zien, kiest CHAOS ervoor om de mislukte pogingen, de twijfel en de chaos centraal te stellen.

En misschien is dat wel precies waarom deze terugkeer zo veelbelovend is: omdat de voorstelling niet alleen gaat over proberen. Het is één grote poging. Een poging om opnieuw samen te spelen. Een poging om mensen aan het lachen te maken. Een poging om terug te keren naar waar het ooit begon. En soms zijn juist dat de voorstellingen die het langst blijven hangen. Ik heb al ontzettend genoten van de repetitie, op naar de voorstellingen zou ik zeggen!

Zaterdag 20 en zondag 21 juni in de CKB Theaterzaal in Bergen op Zoom, Tickets via: https://chaostheater.nl/poging/#Tickets