Recensie: Pieter Derks in Goes; 'Ja Leuk' is weer programma van hoog niveau
Pieter Derks trekt door Nederland met zijn huidige programma 'Ja leuk'. In Goes zit de zaal afgeladen vol. Net als veel van zijn andere shows is ook deze uitverkocht. De eerste conclusie: een typisch 'Derks-programma' van hoog niveau.
Hans Puik 24-01-26
Derks is al een tijdje niet weg te denken uit het Nederlandse cabaretlandschap. Bij het grote publiek brak hij door als huiscomedian van De Wereld Draait Door, waar hij van 2012 tot 2014 elke vrijdag de week afsloot. Al lang daarvoor had hij besloten om artiest te worden. Hij begon op de basisschool met optreden voor klasgenootjes, schreef op de middelbare school al teksten, en ging meteen daarna naar de Koningstheaterakademie in Den Bosch. In 2005 won hij de publieksprijs op het Amsterdams Kleinkunst Festival en maakte hij zijn eerste avondvullende voorstelling (Dat zal je nog verbazen). Sindsdien komt hij zo’n beetje elke twee jaar met een nieuwe voorstelling, ‘Ja, leuk’ is alweer zijn twaalfde theaterprogramma. Een programma dat inmiddels alweer twee jaar geleden in première ging, mede omdat er een oudejaarsconference tussendoor kwam.
In deze show hangt hij de vrolijke doemdenker uit. Hij begint de voorstelling sterk met een anekdote over een akkefietje bij een laadpaal in Frankrijk. Je elektrische auto tachtig procent opladen is het 'nieuwe normaal', zeker als er een verdwaalde Nederlandse toerist achter je staat. Zo'n typische Hollander, volgens de cabaretier, te herkennen aan de volgende definitie: 'Weldoorvoed, maar toch ontevreden'. Hij grapt over alles wat hij had kunnen zeggen tegen degene die hem het bloed onder zijn nagels haalde door hem te verwijten dat hij iets te lang het ophaalpunt bezet hield. Uiteindelijk laat hij zijn vrouw het oplossen en zit hij zelf zwijgend achter het stuur.
Ook zijn verhaal over de vele whatsappgroepen waarmee een ouder van schoolgaande kinderen wordt opgezadeld is hilarisch. Waar je vroeger als kind nog een briefje mee kreeg van school met de melding: 'Uw kind viert morgen Sint Maarten', moeten nu eerst alle ouders vooraf discussiëren in een speciaal whatsappgroepje over de vraag of een knol ook goed is als vervanging van een pompoen.
Wat Derks onderscheidend maakt is zijn intelligente humor. Grappen met diepere lagen, gespitst op wereldproblemen en klimaat, een verfrissende kijk op de actualiteit en humor die je aan het denken zet. Muziek neemt een opvallend ruime plaats in tijdens deze show. Niet voor niets is er een liveband op het podium aanwezig. 'Je bent sterker dan je denkt' en 'Ik voel me pas een vader als ik klus' zijn de liedjes die me het meest zijn bijgebleven, net als de toegift 'De halve wereld'. Dat laatste nummer is al wat ouder, maar niet minder actueel.
'Over cabaret moet je niet schrijven, je moet er zelf naar gaan kijken', vertelde iemand mij eens na het schrijven van een recensie. En bij Pieter Derks komen in ongekend tempo zoveel verschillende onderwerpen voorbij, dat het zeker niet in een stukje van zoveel tekens valt te vangen. Nouja, het stuk bij de chirurg - iets met 'pay-back-time' is iedere bezoeker vast nog wel bijgebleven, laat ik dan dan nog prijs geven.
Wat deze vorm van cabaret knap maakt is dat het razend actueel is, de meeste grappen uit observaties uit het dagelijks leven gehaald worden en dat het ver af staat van 'grof of vunzig cabaret'. Dit alles is het weer prima gelukt, met een avond kostelijk vermaak tot gevolg. Van laadpaaletiquete tot 'must-haves' in een noodpakket, het publiek is weer een heel stukje wijzer geworden. Met een terechte staande ovatie als afsluiting van de avond.